“ပ်ိဳပ်ိဳ အိုအို တို႕ အိမ္ေထာင္ မျပဳခင္ ဖတ္ရူသ င့္တဲ့ မွတ္ စု”

ကြ်န္မ ရဲ႕ အမ်ိဳးသားက ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ ရာထူးခပ္ႀကီးႀကီးနဲ႕ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး ၊သူဟာ အျမဲ တမ္း အလုပ္ကိစၥနဲ႕ႏိုင္ငံျခားကို မၾကာခဏသြားေလ့ရွိပါတယ္။ရန္ကုန္မွာရွိေနတဲ့ ေန႕ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မွာလည္း ညတိုင္းလိုလို ဧည့္ခံပြဲေတြနဲ႕ အလုပ္ရႈပ္ေနတတ္ပါတယ္။ကြ်န္မတို႕ အိမ္ေတာင္က်ခဲ့တာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ေလာက္မွာ ကြ်န္မတို႕မွာ သားေလးတစ္ေယာက္ရလာျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ အမ်ိဳးသားရဲ႕ အလုပ္က အိမ္ေထာင္ က်ခါစထက္ ပိုမ်ားလာပါတယ္။

ကြ်န္မလည္း အလုပ္အသစ္တစ္ခု ေျပာင္းလုိက္ျပီးတဲ့ေနာက္ အရင္ထက္ အလုပ္ပိုရႈပ္လာျပီး မနက္တိုင္း ၇နာရီခြဲ အေရာက္ သြားရပါတယ္။မိခင္ လက္သစ္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္မဟာ ခုမွ ရလာတဲ့ သားဦးကို ဘယ္လုိ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ ရမယ္ဆိုတာ မသိခဲ့ပါဘူး။ညဥ့္နက္ႏုိ႕ဆာလုိ႕ ထေအာ္လုိ႕ ထထ တုိက္ရတာရယ္ ၊ မနက္မိုးလင္း သားေလး ရူးရူးေပါက္ခ်လုိ႕ ေသး၀တ္ထလဲရတာရယ္၊ကြ်န္မရဲ႕ အလုပ္အသစ္ကေပးတဲ့ ဖိအားေတြေၾကာင့္ ညတိုင္းလုိလုိ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ရပါဘူး။

ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မရဲ႕ အမ်ိဳးသားကေတာ့ ပံုမွန္ရံုးတက္ မပ်က္ခဲ့ရပါဘူး။ ကြ်န္မပုခံုးေပၚမွာ က်ေရာက္လာတဲ့သားေလးရဲ႕ တာ၀န္ရယ္ ညဥ္႕နက္သန္းေခါင္ ကေလးငိုလို႕ ႏို႕တုိက္ရင္း ညစာစားပြဲကေနျပန္လာတဲ့ေယာက်ာ္းအတြက္ သူအ၀တ္ လဲဖို႕ ေရခ်ိဳးဖုိ႕ အဆာေျပစားဖုိ႕ ျပင္ခဲ့ရပါတယ္။သားေလး ေလးလအရြယ္ေရာက္ေတာ့ အမ်ိဳးသားဟာ အေမရိကန္မွာ သင္တန္းတက္ဖုိ႕ အေျခအေန တစ္ခုဖန္လာခဲ့ပါတယ္။

အခြင့္ေရးေကာင္း တစ္ခုျဖစ္ေနေပမဲ့ ကြ်န္မသူ႕ကို လက္လႊတ္ခုိင္းခဲ့ပါတယ္။အဲဒီအတြက္ ကြ်န္မတို႕ေတြ အတိုက္အခံ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ကြ်န္မေမွ်ာ္လင့္တာက ဒီအေတာအတြင္း အရမ္းပင္ပန္းေနတဲ့ ကြ်န္မကို သူအေဖၚလုပ္ေပးတာ လုိခ်င္မိပါတယ္။ ကြ်န္မ တကယ္ကိုလည္း ပင္ပန္းပါတယ္။လသားကေလးရယ္ ခုမွ ေျပာင္းလုိက္တဲ့ အလုပ္အသစ္ရယ္ေၾကာင့္ ကြ်န္မမွာ ဖိအားပိုလာခဲ့ပါတယ္ ။ဒီ ၄ လေလာက္အတြင္း ကြ်န္မလည္း တ၀က္ေလာက္ ပိန္က်သြားခဲ့ပါတယ္။

အလုပ္မလုပ္လုိ႕လည္း မျဖစ္တဲ့အတြက္ ကြ်န္မအလုပ္ကိုလည္း မထြက္ႏုိင္ခဲ့သလုိ ေက်ာေထာက္ေနာက္ ခံမိသားစုေကာင္းလည္း မရွိေနတဲ့အတြက္ သားေလးတာ၀န္ဟာလည္း ကြ်န္မပုခံုးေပၚ လံုးလုံုးက်ေရာက္ ေနခဲ့ပါတယ္။ဒီလိုအခြင့္ေရးကို စြန္႕လႊတ္ဖုိ႕ ေျပာလုိက္တဲ့အတြက္ သူကြ်န္မကို အျပစ္တင္ခဲ့ပါတယ္ ။ကြ်န္မဟာ သူ႕တက္လမ္းကို ပိတ္ပင္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ဆိုျပီး စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးနဲ႕ ေအာ္ဟစ္ခဲ့တယ္။

ကြ်န္မတစ္ေယာက္တည္း မနက္ အလုပ္မသြားခင္ သားေလးကို ထိန္းေပးတဲ့ နာနီအိမ္ကိုပို႕ရျပီး ညေနရံုးဆင္းရင္ ၀င္ႀကိဳတာကလည္း ကြ်န္မပါပဲ။အိမ္ျပန္ေရာက္လုိ႕ ကေလးေ၀ရာ ေ၀စၥလုပ္ေပးရ တာလည္း ကြ်န္မပါပဲ။အိမ္ေထာင္ ထိန္းသိမ္းရတာလည္း ကြ်န္မပါပဲ။ မီတာေဆာင္ဖုိ႕ စီစဥ္ရတာလည္း ကြ်န္မပါပဲ။ကြ်န္မ တကယ္ကို ပင္ပန္းေနပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ သူစီစဥ္ထားတဲ့ ခရီးစဥ္ကို သူထြက္သြားခဲ့ပါတယ္။ တစ္လၾကာလုိ႕ျပန္ လာတဲ့အခါမွာလည္း တစ္ဆင့္ျမင့္တဲ့ ရာထူးတစ္ခုလည္း သူတိုးခဲ့ပါတယ္ ။

ဒီလုိဆိုေတာ့လည္း ကြ်န္မေယာက်ာ္း ေအာင္ျမင္မႈအေပၚ ကြ်န္မ ပီတိျဖစ္မိပါတယ္။ပင္ပန္းတာေတြေတာင္ ဘယ္နားေရာက္မွန္းမသိ ေပ်ာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ဒါေပမဲ့ ဒီတေလွ်ာက္လံုး ကြ်န္မရဲ႕ က်န္းမာေရးဟာ တျဖည္းျဖည္း ဆိုးရြားလာခဲ့ပါတယ္။ေနာက္ဆံုးကြ်န္မ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ခ်လုိက္ပါတယ္။ကြ်န္မနဲ႕တူတူ ကေလးတာ၀န္ကို တူတူယူဖုိ႕ရယ္ ညဘက္တိုင္း အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ကြ်န္မ ေကာင္းေကာင္းအိပ္ေပ်ာ္ဖုိ႕ အတြက္ ကေလးၾကည့္ဖုိ႕ အတြက္ေပါ့။

ပထမေတာ့ သူ႕မွာ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ရတာကတစ္မ်ိဳး ညအျပန္ လူမႈေရးကိစၥေတြသြားရတာတမ်ိဳးဆိုျပီး ညည္းယူေပမဲ့ ေနာက္ဆံုးေတာ့သူလည္း သေဘာတူပါတယ္။သားေလးကို တစ္လ ကြ်န္မနဲ႕တူတူ ကူၾကည့္ေပးပါမယ္တဲ့။ ဒီတစ္လတြင္း ဧည့္ခံပြဲေတြလည္း မသြားေတာ့ပါဘူးတဲ့။ကြ်န္မအနည္းငယ္ သက္သာရာ ရသြားတာေပ့ါ။ဒီလုိနဲ႕ ၁၅ရက္ေလာက္ ေက်ာ္လာခဲ့တဲ့ တစ္ေန႕မွာ မနက္မိုးလင္းေတာ့ ကြ်န္မေယာက်ာ္း ကုတင္စြန္းမွာ ငူငူႀကီး ထုိင္ေနတာကို ေတြ႕လုိက္ရပါတယ္။

သူ႕ပံုစံက ခုမွ ႏိုးလာတဲ့ ပံုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ဒါမွမဟုတ္ တစ္ညလံုး မအိပ္ရေသးတဲ့ပံုလားေတာ့ မသိပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူက“ မိန္းမ မင္းဒီ ႏွစ္၀က္ေလာက္အတြင္း ဒီကေလးတစ္ေယာက္ကို ဘယ္လိုမ်ား ၾကည့္ခဲ့တာလဲ ၊ ဒီလုိပဲ ညတိုင္း ေမွးလုိက္ ႏိုးလုိက္နဲ႕ ပဲလားကြာ “ တဲ့။ကြန္မလည္း “ ဒီတိုင္းပဲေပ့ါ ေယာက်ာ္းရယ္ “ အဲဒီေတာ့ သူက “ ဒါေတာင္ မင္းဘာလုိ႕ မေျပာခဲ့တာလဲကြာ” ဆိုျပီး စိတ္မေကာင္းတဲ႔ အသံနဲ႕ ေမးပါတယ္။

ဒီေတာ့ ကြ်န္မလည္း “ ကြ်န္မ ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္၊ ရွင္ သတိမထားမိတာပါ “ ဒီေတာ့မွ သူ ခဏဆြံ႕အသြားျပီးေတာ့မွ“ ဒီေလာက္ပင္ပန္းေနရင္ အလုပ္ထြက္ျပီး အိမ္မွာပဲ အိမ္မႈကိစၥ လုပ္ပါလားကြာ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ကိုယ္ရွာမွာေပ့ါ “ကြ်န္မလည္း “ က်ြန္မတို႕က တူတူေက်ာင္းတက္ျပီး တူတူ ဘြဲ႕ရလာခဲ့ၾကျပီး အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ၾကတာေလ၊ ကြ်န္မမွာလည္းကြ်န္မ ရည္မွန္းခ်က္နဲ႕ ကြ်န္မရွိတာေပ့ါ။ ကြ်န္မလုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္လည္း ရွိေသးတယ္ေလ။

သူအေတာ္ၾကာ တိတ္ဆိတ္သြားျပီးေတာ့မွ ကြ်န္မကို စိတ္မေကာင္းတဲ့ ေလသံနဲ႕“ မင္းအရမ္း ပင္ပန္းခဲ့မွာပဲ ၊ ေနာက္ကို ကိုယ္လည္း အလုပ္က ျပီးတာနဲ႕ အတတ္ႏုိင္ဆံုး အိမ္တန္းျပန္ျပီးမင္းနဲ႕ ကေလး၀ိုင္းထိန္းေပးပါ့မယ္ကြာ ၊ ခရီးသြားရတဲ့ အခိုက္အတန္႕ဆိုရင္ေတာ့ မင္းနည္းနည္း အပင္ပန္းခံေပးေပါ့ကြာ ”ကြ်န္မ သူ႕ဆီက ဒီလုိမ်ိဳးစကား ၾကားလိုက္ရေတာ့ ၀မ္းသာလြန္းလုိ႕ မ်က္ရည္ေတာင္ က်မိပါတယ္။ဒီလုိနဲ႕ ကြ်န္မတို႕ ဒုတိယကေလး ရလာတဲ့အခါ ကြ်န္မတို႕ေတြ ပိုအလုပ္ရႈပ္လာခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ဟိုးအရင္တုန္းကလုိေတာ့ ျငင္းခုန္မႈေတြ ျငဴစူမႈေတြ မရွိသေလာက ္နည္းသြားခဲ့ပါတယ္။မိသားစုလည္း အရင္ထက္ပိုျပီး ေႏြးေထြးေပ်ာ္ရႊင္ရပါတယ္။ ဒီႏွစ္မွာ သူလုပ္တဲ့အလုပ္ကအေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ရပ္နားလုိက္ တဲ့အတြက္ သူလည္း အိမ္မွာပဲ နားေနခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မတို႕ေပ်ာ္ရႊင္ရပါတယ္။“ ဒီအေတာတြင္း အလုပ္ကို ျဖည္းျဖည္းရွာျပီး မင္းကို အိမ္မွာ ၀ိုင္းကူေပးဦးမယ္ “ ဆိုတဲ့ စကားေၾကာင့္လည္း ကြ်န္မတို႕ပိုမို ေႏြးေထြးလာခဲ့ၾကပါတယ္။

ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူအလုပ္ေကာင္းေကာင္းတစ္ခု ထပ္ရခဲ့ျပီး ျပည္ပကို ခဏခဏ သြားေရာက္ေနရေပမဲ့ ကြ်န္မသူ႕အေပၚ ညိုျငင္မႈ မရွိေတာ့ပါဘူး။ဘာလုိ႕လည္းဆိုေတာ့ အေ၀းေရာက္လည္း ဖုန္းဆက္ျပီး ကြ်န္မအေပၚ နားလည္မႈအျပည့္နဲ႕ ေျပာေပးခဲ့လုိ႕ပါပဲ။ျပန္ေရာက္လာရင္လည္း မိသားစုအတြက္သာ ဦးစားေပးစဥ္းစားျပီး ခင္တြယ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ပါပဲ။ကြ်န္မအင္မတန္သာယာတဲ့ မိသားစုတစ္ခုကို လက္၀ယ္ပိုက္ထားရတဲ့အတြက္ အရမ္းကို စိတ္ခ်မ္းသာရပါတယ္။

အခုေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း အလုပ္လုပ္ ကေလးေက်ာင္းၾကိဳ ေက်ာင္းပို႕လုပ္လည္း ပင္ပန္းတယ္လုိ႕ မခံစားမိေတာ့ပါဘူး ။ဘယ္ႏိုင္ငံပဲေရာက္ေရာက္ မၾကာခဏ ဖုန္းဆက္ျပီး အဆင္ေျပရဲ႕လား စိတ္ပူျပီး ကေလးေတြကိုတတြတ္တြတ္ေမးေနတဲ့အတြက္ သူတျခားမွာ ရႈပ္ေနမွာကိုလည္း မပူရေတာ့တဲ့အတြက္လည္း ကြ်န္မတို႕ မိသားစုေလး ပိုစိုေျပခဲ့ရပါတယ္။တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ တစ္ခုခုဆို အျပန္လွန္တုိင္ပင္ျပီး ညွိႏိႈင္းလုပ္ကိုင္ ရတဲ့အတြက္ အဆင္ေျပခဲ့ရသလုိ ။

ဒီကေလးေတြ ဒီအိမ္ေထာင္ တာ၀န္ဟာ ကြ်န္မတစ္ေယာက္တည္းနဲ႕ဆိုင္ပါတယ္ဆိုတဲ့ အေတြးတစ္ခု ကိုေဖ်ာက္ေပးႏုိင္တဲ့ အတြက္လည္း ကြ်န္မတို႕ ရဲ႕ အဖုအထစ္ ေလးေတြဟာလည္း ေျပေလ်ာ့သြားခဲ့ ပါတယ္။ အခုဆိုရင္ သူဘယ္လုိ ရာထူးႀကီးႀကီးနဲ႕ ဘာပဲျဖစ္ေနပေစ အိမ္ျပန္ေရာက္လုိ႕ ကေလးေတြနဲ႕ေတြ႕ရင္ သူက ခင္ပြန္းတစ္ေယာက္ တာ၀န္သိတဲ့ ဖခင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။

ကြ်န္မေနာက္ဆံုး နားလည္ သေဘာေပါက္သြားခဲ့ရတာကေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရး တစ္ခုမွာ အေရးႀကီးဆံုးက ညွိႏိႈင္းလုပ္ကိုင္မႈပါပဲ။ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ အဆင္ေျပ ေက်နပ္ရင္ အရာအားလံုးဟာ အဆင္ေျပပါတယ္။ ကိုယ့္တာ ၀န္ႀကီးလည္း မဟုတ္သလို သူ႕တာ၀န္ႀကီးပဲလုိ႕လည္း သတ္မွတ္လို႕မရပါဘူးအိမ္ေထာင္ေရး ေသာ့ခေလာက္ကို ႏွစ္ေယာက္တူတူ တက္ညီလက္ညီ ဖြင့္မွသာ ပြင့္မွာျဖစ္ျပီး သာယာတဲ့ အနာဂတ္ရူခင္းကို သင္တို႕ လွမ္းျမင္ရမွာပါ။

( အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ ငွက္ႏွစ္ေကာင္ ပ်ံသန္းသလုိပါပဲ ။ ဘယ္သူ ႀကီးတယ္ ငယ္တယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။တူတူ သြားရတဲ့ ခရီးတစ္ခုမွာ ဘယ္သူကပဲ ပ်ံသန္းတာ ျမန္လုိ႕ ေရွ႕ကိုပဲေရာက္ေရာက္ ေနာက္က်တဲ့ သူကိုေတာ့ ေစာင့္ေပးရပါတယ္။တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အျပန္လွန္ ေလးစားမႈရွိရျပီး တာ၀န္ခြဲယူတတ္တဲ့ စိတ္ရယ္ နဲ႕ အတူတူ ပ်ံသန္းၾကမွသာ ခရီးရွည္ကို အဆံုးထိ တူတူသြားႏုိင္မွာပါ။အကယ္၍ သင့္မွာ ဒီလုိ တူတူပ်ံသန္းဖုိ႕ အစီစဥ္မရွိဘူးဆိုရင္ အစကတည္းက အိမ္ေထာင္ျပဳဖုိ႕ မစဥ္းစားမိပါေစနဲ႕။ )

မာရင္ရင္