ရာဇာေနဝင္းနဲ႔ ႐ုပ္ရွင္႐ိုက္ ခဲ့တုန္းက ရယ္လဲ ရယ္ရ ရွက္လဲ ရွက္ခဲ့ရတဲ့ အမွတ္တရ တစ္ခုကို ေျပာျပ ခဲ့တဲ့ ဥကၠာမင္းေမာင္

အႏုပညာ ေလာကမွာ ဥကၠာမင္းေမာင္ တစ္ေယာက္ က်င္လည္ခဲ့စဥ္ကျဖစ္ခဲ့တဲ့ အလြဲေလးကို ” တစ္ခ်ိန္က႐ိုက္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္ကားပုံ ေဟာင္းေလးျပန္ေတြ႕လို႔ အဲ့အခ်ိန္က ရယ္စရာနဲ႔ ရွက္စရာ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုေျပာျပဦးမယ္ (၂၀၀၄) တုန္းက ထြက္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္ကား ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ (၁၉) ႏွစ္မွာ ႐ိုက္ခဲ့တာ အဲ့ဇာတ္ကားမွာ ကြၽန္ေတာ္က ဦးဇာဂနာ နဲ႔ ကိုရာဇာေနဝင္းရဲ႕ သားလုပ္ရတာ အေဖႏွစ္ေယာက္ မျမတ္ေကသီေအာင္က ကိုယ့္ရဲ႕အေမ ဝိုင္းစုခိုင္သိန္းရဲ႕ အႏုပညာေလာကမွာပထမဆုံးစ႐ိုက္တဲ့ဇာတ္ကားေပါ့ ဇာတ္လမ္းက

ကြၽန္ေတာ္ကအေမနဲ႔ ရန္ျဖစ္ၿပီး အိမ္က ထြက္ေျပးတာ ဇာတ္လမ္း သိပ္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး အေဖႏွစ္ေယာက္က လိုက္ရွာတာ ဘယ္သူက အေဖအရင္းမွန္းေတာ့ မသိဘူး ဇာတ္လမ္းအစထဲကေျပးလိုက္ မိလိုက္ ျပန္ေျပးလိုက္နဲ႔ ဇာတ္လမ္းဆုံးမွ မိသားစုျပန္ဆုံတာ ဇာတ္အတိုခ်ဳံးကအဲ့လို အေဖႏွစ္ေယာက္နဲ႔ သားဇာတ္ ဟာသကား တစ္ကားလုံး အက်ႌ တစ္ထည္ထဲ ဇာတ္အစအဆုံးထိ ဝိုင္းစုက ကြၽန္ေတာ့္ရည္းစား ဇာတ္လမ္းေလးႀကိဳက္တယ္ ရယ္ရလို႔ ” ” ရွက္စရာကဘာလဲဆိုေတာ့ တကယ္က ကြၽန္ေတာ့္လိုအပ္ခ်က္ေပါ့ေလ

အက်ႌ တစ္ထည္ထဲ ဇာတ္ဝင္ခန္းေပါင္း မ်ားစြာ (၅-၆) ရက္႐ိုက္ရမွာကို ဆင္တူအပိုမလုပ္ထား မိဘူး ဇာတ္လမ္း အခန္းစဥ္ရတုန္းကလဲ အက်ႌအပိုေဆာင္ ထားသင့္တယ္ဆိုတာ ထည့္မေတြးမိခဲ့ဘူး ေျပးတဲ့ အခန္းေတြနဲ႔ ဒီတစ္စုံထဲပဲ႐ိုက္ေတာ့ အက်ႌကေခြၽးေစာ္ကိုနံေနတာပဲ ေလွ်ာ္ခ်ိန္လဲမရ ကိုယ္ကလဲ မနက္ ဗီဒီယို႐ိုက္ၿပီးရင္ ညေနက်ရင္ ဓါတ္ပုံတို႔ ေၾကာ္ျငာတို႔ ဘာညာ သာရကာ ေျပးခုတ္ေသး တာ ငယ္တုန္းက်ေတာ့လဲ ႐ိုက္ရတဲ့အခ်ိန္ ဘယ္အရာမွ လက္မလႊတ္ ခ်င္ဘူးေလ ဒီလိုနဲ႔ပဲ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္

အဲ့ဒီအက်ႌကို မေလွ်ာ္ျဖစ္ခဲ့ ဘာေၾကာင့္လဲ ေတာ့ မမွတ္မိ ကြၽန္ေတာ္ကလဲ တေနကုန္ ကိုယ့္အခန္း႐ိုက္ခါနီးတိုင္း ေရေမႊးေတြဘာေတြ မစြတ္တတ္ဘူး အဲ့အခ်ိန္က ဂြမ္းစိန္အႀကီးစားေပါ့ကြယ္ ကြၽန္ေတာ့္ေလာက္အသန႔္အျပန႔္ႀကိဳက္တဲ့သူ ရႉတင္မသြားခင္ ေရခ်ိဳးေရေမႊးဆြတ္ခဲ့ေသာ္လည္းပဲ တေနကုန္ေနပူထဲ႐ိုက္ ေနပူပူမွာ ေခြၽးတလုံးလုံးနဲ႔ဆိုေတာ့ နံၿပီေလလူက ေရလဲျပန္ခ်ိဳးလို႔မရ ကိုယ့္အက်ႌ ေခြၽးေစာ္နံေနတာလဲ ဖ်စ္ညႇစ္ၿပီး ဝတ္ရတာပဲ ” ” ေနာက္ဆုံးခန္းမွာ သားကိုျပန္ေတြ႕လို႔ အေဖႏွစ္ေယာက္က ဖက္နမ္းၾကတာ အဲ့ဒီမွာစေတြ႕တာပဲ ကိုရာဇာက

နမ္းလဲနမ္းေရာ နံလို႔တဲ့ ရွက္လိုက္တာ ေျပာမေနနဲ႔ အခုထိမွတ္မိေသးတယ္ ကိုယ္လဲ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ကိုယ္အသုံးမက်တာေလ အဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ေနာက္ကားေတြတိုင္း ႐ိုက္ၿပီဆို အက်ႌတစ္ခါ လဲတိုင္း အၿမဲေရေမႊးဆြတ္တယ္ ပီေကဝါးတယ္ ပီေကဘာလို႔ဝါးလဲဆိုေတာ့ အထူးသျဖင့္ခ်စ္ခန္းႀကိဳက္ခန္း ပူးပူးကပ္ကပ္႐ိုက္ရင္ ကိုယ့္ပါးစပ္နံ ေနမွာစိုးလို႔ ေလာကမွာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အရွက္ဆုံးကေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ တူတူ အလုပ္လုပ္ရတဲ့သူေတြ ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္နံ႔ ေၾကာင့္စိတ္အေႏွာက္ အယွက္ျဖစ္မွာကိုပဲ သင္ခန္းစာေပါ့ေလ အဲ့အခ်ိန္ကအမွတ္တရေလးပါ ျပန္ေတာင္ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ Record သိမ္းထားတာမရွိဘူး (၁၆) ႏွစ္ေတာင္ၾကာခဲ့ၿပီ ” ဆိုၿပီး ေျပာျပလာခဲ့ပါတယ္။

unicode

အနုပညာ လောကမှာ ဥက္ကာမင်းမောင် တစ်ယောက် ကျင်လည်ခဲ့စဉ်ကဖြစ်ခဲ့တဲ့ အလွဲလေးကို ” တစ်ချိန်ကရိုက်ခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကားပုံ ဟောင်းလေးပြန်တွေ့လို့ အဲ့အချိန်က ရယ်စရာနဲ့ ရှက်စရာ အဖြစ်အပျက်လေးတစ်ခုပြောပြဦးမယ် (၂၀၀၄) တုန်းက ထွက်ခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကား ကျွန်တော့် အသက် (၁၉) နှစ်မှာ ရိုက်ခဲ့တာ အဲ့ဇာတ်ကားမှာ ကျွန်တော်က ဦးဇာဂနာ နဲ့ ကိုရာဇာနေဝင်းရဲ့ သားလုပ်ရတာ အဖေနှစ်ယောက် မမြတ်ကေသီအောင်က ကိုယ့်ရဲ့အမေ ဝိုင်းစုခိုင်သိန်းရဲ့ အနုပညာလောကမှာပထမဆုံးစရိုက်တဲ့ဇာတ်ကားပေါ့ ဇာတ်လမ်းက

ကျွန်တော်ကအမေနဲ့ ရန်ဖြစ်ပြီး အိမ်က ထွက်ပြေးတာ ဇာတ်လမ်း သိပ်တော့ မမှတ်မိတော့ဘူး အဖေနှစ်ယောက်က လိုက်ရှာတာ ဘယ်သူက အဖေအရင်းမှန်းတော့ မသိဘူး ဇာတ်လမ်းအစထဲကပြေးလိုက် မိလိုက် ပြန်ပြေးလိုက်နဲ့ ဇာတ်လမ်းဆုံးမှ မိသားစုပြန်ဆုံတာ ဇာတ်အတိုချုံးကအဲ့လို အဖေနှစ်ယောက်နဲ့ သားဇာတ် ဟာသကား တစ်ကားလုံး အကျႌ တစ်ထည်ထဲ ဇာတ်အစအဆုံးထိ ဝိုင်းစုက ကျွန်တော့်ရည်းစား ဇာတ်လမ်းလေးကြိုက်တယ် ရယ်ရလို့ ” ” ရှက်စရာကဘာလဲဆိုတော့ တကယ်က ကျွန်တော့်လိုအပ်ချက်ပေါ့လေ

အကျႌ တစ်ထည်ထဲ ဇာတ်ဝင်ခန်းပေါင်း များစွာ (၅-၆) ရက်ရိုက်ရမှာကို ဆင်တူအပိုမလုပ်ထား မိဘူး ဇာတ်လမ်း အခန်းစဉ်ရတုန်းကလဲ အကျႌအပိုဆောင် ထားသင့်တယ်ဆိုတာ ထည့်မတွေးမိခဲ့ဘူး ပြေးတဲ့ အခန်းတွေနဲ့ ဒီတစ်စုံထဲပဲရိုက်တော့ အကျႌကချွေးစော်ကိုနံနေတာပဲ လျှော်ချိန်လဲမရ ကိုယ်ကလဲ မနက် ဗီဒီယိုရိုက်ပြီးရင် ညနေကျရင် ဓါတ်ပုံတို့ ကြော်ငြာတို့ ဘာညာ သာရကာ ပြေးခုတ်သေး တာ ငယ်တုန်းကျတော့လဲ ရိုက်ရတဲ့အချိန် ဘယ်အရာမှ လက်မလွှတ် ချင်ဘူးလေ ဒီလိုနဲ့ပဲ အကြောင်းကြောင်းကြောင့်

အဲ့ဒီအကျႌကို မလျှော်ဖြစ်ခဲ့ ဘာကြောင့်လဲ တော့ မမှတ်မိ ကျွန်တော်ကလဲ တနေကုန် ကိုယ့်အခန်းရိုက်ခါနီးတိုင်း ရေမွှေးတွေဘာတွေ မစွတ်တတ်ဘူး အဲ့အချိန်က ဂွမ်းစိန်အကြီးစားပေါ့ကွယ် ကျွန်တော့်လောက်အသန့်အပြန့်ကြိုက်တဲ့သူ ရှူတင်မသွားခင် ရေချိုးရေမွှေးဆွတ်ခဲ့သော်လည်းပဲ တနေကုန်နေပူထဲရိုက် နေပူပူမှာ ချွေးတလုံးလုံးနဲ့ဆိုတော့ နံပြီလေလူက ရေလဲပြန်ချိုးလို့မရ ကိုယ့်အကျႌ ချွေးစော်နံနေတာလဲ ဖျစ်ညှစ်ပြီး ဝတ်ရတာပဲ ” ” နောက်ဆုံးခန်းမှာ သားကိုပြန်တွေ့လို့ အဖေနှစ်ယောက်က ဖက်နမ်းကြတာ အဲ့ဒီမှာစတွေ့တာပဲ ကိုရာဇာက

နမ်းလဲနမ်းရော နံလို့တဲ့ ရှက်လိုက်တာ ပြောမနေနဲ့ အခုထိမှတ်မိသေးတယ် ကိုယ်လဲ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ကိုယ်အသုံးမကျတာလေ အဲ့အချိန်ကစပြီး နောက်ကားတွေတိုင်း ရိုက်ပြီဆို အကျႌတစ်ခါ လဲတိုင်း အမြဲရေမွှေးဆွတ်တယ် ပီကေဝါးတယ် ပီကေဘာလို့ဝါးလဲဆိုတော့ အထူးသဖြင့်ချစ်ခန်းကြိုက်ခန်း ပူးပူးကပ်ကပ်ရိုက်ရင် ကိုယ့်ပါးစပ်နံ နေမှာစိုးလို့ လောကမှာ ကျွန်တော့်အတွက် အရှက်ဆုံးကတော့ ကိုယ်နဲ့ တူတူ အလုပ်လုပ်ရတဲ့သူတွေ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်နံ့ ကြောင့်စိတ်အနှောက် အယှက်ဖြစ်မှာကိုပဲ သင်ခန်းစာပေါ့လေ အဲ့အချိန်ကအမှတ်တရလေးပါ ပြန်တောင်ကြည့်ချင်သေးတယ် Record သိမ်းထားတာမရှိဘူး (၁၆) နှစ်တောင်ကြာခဲ့ပြီ ” ဆိုပြီး ပြောပြလာခဲ့ပါတယ်။